Morgenmiddag vertrek ik voor vijf dagen naar Zuid Afrika.

Natuurlijk ga ik dan mijn meiden missen en daarom probeer ik vandaag nog even extra te genieten. Ze zijn zo ongelóóflijk verschillend qua karakter. Maar humor en lachende blauwe ogen hebben ze allebei.

Megan (bijna 5) is sowieso een heel lollig type. Maar Amber maakt met een scheve grijns echt bewust grappen.

Pasgeleden op zondag: “Ik wil nu nieuwe schoenen!” Pappa zegt: “Dat kan niet schat, de winkels zijn dicht.” “Ja, maar ik wil ze toch!” “Da’s prima schat, maar dan zul je toch moeten wachten tot morgen.”

Vlak daarna maken we ons klaar om naar de kerk te gaan. Amber doet chagrijnig ‘oude’ schoenen aan. Pappa kan er niet zo goed tegen als ze ‘verdrietig’ is en probeert haar te kietelen. “Nee, ga weg!”

Eenmaal bij de auto houdt pappa het niet langer en zegt: “Kom op schat, ik wil nu eerst een kus…” Amber denkt even na met gefronste wenkbrauwen. Dan zegt ze met een grijnzend lachje en twinkel in haar helblauwe kijkers: “Die zijn op. En de winkels zijn dicht. Dus je zal toch echt tot morgen moeten wachten……”

Waaaahahahaha!

Zowel de drang naar nieuwe schoenen, als geniale humor en de mooie ogen ,heeft ze natuurlijk van haar moeder. :-) Ik hoop dat ik daar nog even gezellig samen mee kan ontbijten.

Onze dochters hebben het altijd zo goed als pappa weg is. Niet alleen omdat Jezus mijn plek inneemt. Ook omdat Cody een heldin is.

Bij ‘een bediening’ zie je vaak vooral degene die het gezicht is. Maar dat is alleen mogelijk door wat er achter de schermen wordt geregeld en gedaan. Dat zijn misschien wel de grootste helden.

Tot morgen!