Een minuut stilte om de slachtoffers en hun geliefden te gedenken. Het is zo goed om bewust en gezamenlijk zulke keuzes te maken. Ik geloof dat God wil dat we stil staan bij dit soort situaties.

Ik zou het vandaag weer willen doen, maar dan nadenkend over mijn eigen leven. En dat van mijn kinderen. In wat voor wereld in welke tijd leef ik? En is mijn leven ingericht naar de -nieuwe- realiteit zoals die zich nu aandient?

Heb ik prioriteiten of leef ik volgens ingebakken patronen? De Bijbel zegt dat in het eind der tijden als het aankomt op leven en dood, mensen in beslag genomen zijn door kopen, verkopen, trouwen, etc.

Leven we voor de nieuwe keuken of vertellen we de keukenboer het Evangelie? Kopen we die mooie auto of bidden we meteen voor het kind van de verkoper? Over de trouwjurk zal ik even niets zeggen, omdat dit gevoelig kan zijn. De dag van je leven!? Daar moet de Heer de opname maar even voor uitstellen.

Ik bid dat het bij de genade van de Heer en Zijn leiding lukt om een leven te leven en de gemeente zo in te richten dat het gezond en veilig is voor mijn dochters. Maar ook dat iedereen 'van buiten' zich er welkom weet. En iedereen van binnen naar buiten treedt om te helpen, te geven zoals Jezus dat doet.

Daar bid ik een minuut of wat voor. Bid je mee?

Tot morgen!