Gisteren sprak ik na de samenkomst een jongeman. ‘Ben je voor het eerst?’, vroeg ik. ‘Nee’, antwoordde hij, ‘voor de tweede keer’. Leuk dacht ik en vroeg op voorzichtige toon: ‘Wat vind je er van?’. Hij zei: ‘Het is heel apart. Het voelt heel vertrouwd. Ik kan gewoon mijzelf zijn. Ik denk dat dit mijn thuis is.'

Ongeacht of dit zo blijft, weet ik dat Hij Jezus heeft ervaren. Hij beschrijft namelijk de acceptatie en de vrijheid die er bij de Heer is. Zo wil ik ook dat mijn kinderen zich thuis onder ons dak voelen. Hoeveel te meer mag het altijd zo zijn in de kerk?

Maar nu nog de rest van de week! Weet je wat daar het meest belangrijk is voor je hart? Dat je niet alleen weet dat God van je houdt, maar dat je het gelooft. Als je niet weet hoe, lees dan deze overdenking:

http://www.josephprince.org/daily-grace/grace-inspirations/single/know-and-believe-gods-love-for-you

Er is niets zo belangrijk voor je leven en de kwaliteit daarvan, dan dat je weet dat je hart overtuigd is van Gods liefde voor jou zelf persoonlijk.

Toch hebben genoeg mensen moeite met ‘de God uit de Bijbel’. Omdat Jezus dan misschien wel liefde is, maar je ziet toch ook andere verhalen? Die gedachte kun je niet laten zitten! Die berooft jou letterlijk en figuurlijk van het Leven wat Jezus voor je heeft.

Als jij stiekum nog twijfels hebt over de onvoorwaardelijke liefde van God voor jou of je zit toch ergens met vraagtekens over bijvoorbeeld God in het Oude Testament, dan moet je dit kijken!

https://youtu.be/huORpvnZo2c?t=19m35s

Ik kan je écht niets beters toewensen. Helemaal niets.

Tot morgen!