everyday.jpg

Mijn ochtend begon gisteren om 10 voor 7. Megan kwam tussenin –lees bij mij- ‘slapen’. Arm om mij heen. Zegt ze op een gegeven moment: ‘We hebben een feestje he?’. Ik: uh, wat bedoel je? Nou, gewoon, lekker kroelen. Ja schat. Geef je mamma zo ook een knuffel? ‘Weet ik nog niet. Maar jou wel, want jij bent mijn vader’. Inderdaad, een feestje. ;-)

Het gemeenteweekend komt eraan! Niet meer zoals we dat gewend waren, twee dagen op één plek. Maar één dag overal lokaal en de dag erna bij elkaar.

In Hellevoetsluis lag zondag een formuliertje op de stoel om op te geven voor de zaterdag. Ik kreeg nog niet de indruk dat iedereen doorheeft, dat dit ook een kans is om vrienden, familie, buren en bekenden op een leuke, laagdrempelige manier kennis te laten maken met de gemeente en het leven van een gelovige onder de genade: LOL! J

We weten inmiddels dat het land er klaar voor is? Weet je nog hoe goed de ‘Generosity Sunday’ uitpakte? Dit zou precies hetzelfde effect kunnen hebben. Dit keer zonder envelop met geld, maar met iets leukers: jullie zelf, jullie tijd en aandacht. En samen leuke dingen doen.

Wij hadden trouwens pastor Peter uit Groningen op bezoek. Even maakte ik me zorgen dat ‘een leuke dag’ in Groningen wat opportunistisch is, met al dat gedoe daar. Er zijn daar behoorlijk wat mensen somber over de gasperikelen, begreep ik uit het nieuws.

Al het bidden heeft het probleem nog niet opgelost? Misschien moet je wat anders bidden Peter? Wat als het gas nu veranderd in lachgas? Dan slaat in ieder geval de stemming in de provincie om in vrolijkheid? Net zoals bij water in wijn?

Tot morgen!