Samen met een collega voorganger diepte ik de Everyday van gisteren nog eens uit. Nederigheid in de praktijk: “hoe leert Vader jou die lessen?” Dit soort gesprekken met broers en zussen helpen. 

Werd ik daarna toch even verrast door iets dat in mijn werk gebeurde… Een behoorlijke setback, zo voelde het. Een pijnlijke constatering, dat ik het niet allemaal in de klauw heb. Wat was dit nu? De pijlen van een collega waren zó op mij gericht, dat ik mezelf hoorde denken “wat heb ik verkeerd gedaan?” 

Een oefening nederigheid in de praktijk, leek het wel. Zelfmedelijden (wat ben ik ook een domoor… wat kan ik nou helemaal?) is leugenachtig - en daar is geen veroordeling voor. Échte nederigheid is ‘zeggen wat Jezus zegt’. Al vaker schreven we over de gezindheid van Christus uit Filippenzen 2. Gezindheid mag je ook vertalen als ‘gedachten’. Jezus heeft voor mij een positie gekocht en betaald - dat is de waarheid - en daarnaar voeg ik mij!  

Dát is de plek die ons past. Dat is de plek van nederigheid die Vader kan gebruiken om ons weer op te tillen. Zoals we gisteren al vaststelden: stukken leuker om door Hem te worden opgetild dan jezelf omhoog te ploeteren! Zoiets had David ook ontdekt: Hij tilt de nederige op (Psalm 147:6). 

Al mediterend deed ik nog een leuke ontdekking. Wanneer we iemand zien die écht in nederigheid wandelt, zeggen we wel “wat een mooi mens”. Nederigheid maakt je mooi - nooit zo bij stil gestaan. Ook dat wist David al. De Nederlandse vertaling van Psalm 149:4 brengt dat niet zo naar boven, maar de NKJV zegt: De Heer vindt vreugde in Zijn volk, Hij geeft de nederigen schoonheid met Zijn redding. 

Ja, jij wordt steeds mooier - en met Zijn redding (Jeshua) is het een mooie dag!