Deze week had ik contact met een voor mij onbekende meneer in verband met een verzekeringskwestie. Toen de zakelijke kant was afgewikkeld, stuurde hij me nog een berichtje met een ‘heel andere vraag’. Of ik zevenentwintig jaar geleden niet in Hongarije woonde?

Bingo, dat was ik, kon ik niet ontkennen. De naam van mijn zakelijke contact zei me echter niets. Dat was snel verklaard. Hij had korte tijd doorgebracht als vrijwilliger in één van de ziekenhuizen waarvoor ik destijds werkte, maar we hadden elkaar alleen bij een rondleiding door Budapest ontmoet. De tourguide? Jawel, ik dus :) 

Een grappige ontdekking, die onmiddellijk leidde tot een serie foto’s in mijn mailbox vanmorgen: beelden uit een grijs verleden… Plaatjes van de gezondheidszorg in Oost-Europa, kort na de val van de muur, een opname van het grensstation, lang voordat Schengen was bedacht (hé, fotograferen was daar streng verboden!). 

Deze beelden uit mijn verleden brachten me te binnen welke enorme veranderingen de landen in Centraal- en Oost-Europa de afgelopen vijfentwintig jaar hebben doorgemaakt. Ga je nu op stedentrip naar Budapest of op vakantie naar de Kroatische kust, dan voelt dat heel ‘modern’. Veel van de mensen die je daar ontmoet, zijn echter voortgekomen uit een volslagen andere wereld. 

Afgelopen week kwamen we terug uit Polen. Komende tijd zijn we regelmatig in andere landen in die regio. Morgen komt de Hongaarse pastor Sziszi voor een aantal dagen naar Nederland om zich voor te bereiden op de genade-conferentie later deze maand. Oost-Europa opent zich voor de boodschap van Genade: vrijheid in Jezus, geen veroordeling, maar Gods gunst die ons niets kost. 

We vergeten niet wat er in het verleden was, maar bewegen vooruit. De grijze, korrelige plaatjes van vroeger worden in snel tempo vervangen door de warme kleuren van Vaders liefde!