Stel dat er vandaag in de samenkomst één leven werkelijk totaal veranderd wordt?! Dus iemand komt voor het eerst en komt tot geloof. Wauw, voor eeuwig gered!?!

Of iemand die tot nu toe streng religieus was en daardoor bang voor God? Diegene ziet vandaag ineens Gods genade. God is niet boos op me, maar houdt van me?!?! 

In Amerika gaan ze collectief ondersteboven als zoiets gebeurt. Het bewustzijn van of blij zijn voor de ander hoeft daar niet ‘getriggerd’ te worden. Het ‘zit er in’. Ze zijn ook opgevoed met het principe van geven is gaaf. Zij geloven letterlijk dat het beter is te geven, dan te ontvangen. Zulk soort mensen leert soms om niet alles door te geven.

De Europese cultuur en hoe de meesten van ons zijn opgevoed, is meer bewust van onszelf. Dat leidt eerder tot: Wordt er wel voor mij gezorgd?

In de gemeente kan het allebei! Prima als jij zelf meer wilt ontvangen. Er is genoeg! Maar wil ook bewust dat ánderen heel veel ontvangen. Als je allebei veel ontvangt, heb je veel aan elkaar door te geven! En dat is altijd nog beter! :-)

Wees je bewust van onze gasten. Er is niets zo inspirerend en verfrissend als de glans in de ogen van iemand die Gods genade heeft ontdekt. Ook als jij ze niet ziet; die blijdschap is zegen vóór en ván de hele gemeente.

Hoe jij daar van meegeniet? Wil het voor die mensen. Zet je hart er op! Ondanks je eigen behoeften en noden? Bedenk eens over die ander: Het is een kostbaar mens! Diegene zit misschien wel in jouw vak of rij of zelfs naast je? In ieder geval bij de koffie! ;-)

Tot morgen!