Toen ik in 1996 tot geloof kwam en de jaren erna wat verschillende kerken bezocht, was een gangbare gedachte onder veel gelovigen: de mensen ‘buiten’ willen niet geloven. Men zit er niet op te wachten. Ze kiezen voor materialisme. Ze blijven liever in hun zonden rondhangen (volharden heette dat dan natuurlijk ;-)

Ik vond dat lastig te geloven, omdat ik totaal niet gelukkig was geworden van dat ‘slechte’ genotsleven wat zij beschreven. Wat ik makkelijker kon geloven is dat buiten niemand zat te wachten op het leven wat veel gelovigen leefden en/of de boodschap die ze uitademden (bekeer je snel, anders ga je naar de hel).

Anyway, laten we eens kijken wat Gods woord zegt: Want met reikhalzend verlangen wacht de schepping op het openbaar worden der zonen Gods. (Romeinen 8:19)

Dit zegt niet slechts dat ze open staan of best wel willen luisteren. Dit zegt dat er mensen zijn die gretig zijn en dus van harte zullen aannemen! Wat zou men absoluut niet afwijzen? Ik zou zeggen: probeer eens geld?

Beetje flauw, maar alles wat uit de liefde komt en echt is, daar zit men natuurlijk wel op te wachten. Aandacht, goede woorden, hulp (tijd of geld), etc. Op elke missie die we gehad hebben dit jaar was steeds een reactie: de liefde die jullie uitstralen, daar smelt ons hart van. Dank U Jezus!

Voor elke missie zijn trouwens mensen uit de gemeente nodig, die met anderen willen delen wat ze zelf ontvangen hebben. Is dat niet de beste beschrijving van de enveloppen actie? Met andere woorden: we zitten op dit moment als gemeente in onze grootste missie met meer deelnemers dan ooit! In het buitenland zou het mission Holland heten. :-)

Tot morgen!