Terwijl ik langs de stranden van Zuid-Californië wandel, gaat het leven thuis natuurlijk ook gewoon door. Ik geniet hier van de blauwe oceaan en golven die zo groot zijn, dat er volop gesurft wordt. Had ik nog nooit in het echt gezien. Ik vraag me steeds af welk geestelijk plaatje er zit in de oceaan en die meters hoge golven. Ondertussen thuis:

Amber: Is Jezus ook getrouwd?
Cody: Ja, met ons allemaal.
Amber: Okay, houd jij dan meer van Jezus of van papa?
Cody: Dat is niet zo’n makkelijke vraag. Maar hoe zit dat met jou?Amber: Wat bedoel je?
Cody: Jij hebt God als je Papa in de hemel en papa in Amerika. Van wie houd jij meer?
Amber, na enig nadenken: Iets meer van papa Marcel
Megan heeft het allemaal aangehoord, snapt het dilemma en roept: Ikke evenveel!

Wow, dat is toch een handige oplossing?! En Cody dan, weet die even diplomatiek de vraag die bij haar lag te omzeilen? Nu weet ik het antwoord ook niet ;-)

Toen er na Amber een tweede dochter onderweg was, was ik bang dat ik al mijn liefde al aan Amber had gegeven. En ik vond het ook zo’n knullig om wat terug te nemen om het dan te kunnen verdelen. Wat een verrassing dat er bij de geboorte van Megan in mijn hart gewoon een verse hoeveelheid liefde geboren werd. Makkelijkste bevalling ooit!

Ik hoef me niet in te houden met liefde voor wie dan ook. Er gaat niemand tekort komen, want ik kan niet teveel weggeven. Er is een oceaan aan liefde beschikbaar. En als je nog niet zoveel liefde voelt? Kan betekenen dat je alleen met je voeten in het water staat. Geen zorgen, gewoon rustig doorlopen. Als jij zwemmen nog eng vindt, kun je met de golven alvast spectaculair kleddernat worden. Nu nog even Cody overtuigen dat de golf waar Marcel op staat heeeeerlijk warm water is… :-)

Tot morgen!