Soms nemen hormonen de sturing in ons huis even over. Hormonen zijn van die kleine beestjes, die dingen stuk gooien en van alles verstoppen… 

Verheugden wij ons op een rustige vrijdagavond, had ik mezelf best voor kunnen stellen met een serie op de bank, ineens grote consternatie in het huis. Wat was er gebeurd? Bij het afdoen van haar trouwring had Annemarie deze via een prachtige boog uit haar hand zien glippen, op het randje zien stuiteren om vervolgens precies onder de stop te verdwijnen in het afvoerputje van ons bad. 

Doe geen moeite de volzin nog eens te herlezen, ik kan ’t niet zo snel opschrijven als het gebeurde. Wat doet iemand die zichzelf niet als technisch wonder heeft leren kennen op zo’n moment? Die belt zijn wél technische vrienden. Weet waar m’n kracht ligt: bij het maximaal inschakelen van alle beschikbare hulpbronnen… Immers: men zegeviert dankzij een keur van raadgevers (Spreuken 24:6). 

Annemarie kijkt daar anders tegenaan. Onmiddellijk beloofde zij gewapend met een ijzerdraadje het kostbare kleinood uit het putje te pieren. Nu ben ik deze tijd wat kritisch over haar handigheid, zag ’t ding al definitief in het riool verdwijnen… 

Vriend Jos kwam als redder in nood aangesneld. Op z’n knieën voor ons bad, zorgvuldig bijgelicht door ondergetekende, deze intussen dapper biddend in de Geest (en in Jos’ oor) om een geslaagde operatie. Uiteraard lukte het deze held met zijn instrumentenkoffer om de ring te redden. Ik stem op hem bij de volgende verkiezingen. 

Moraal van dit verhaal? Geen probleem wanneer je op bepaalde terreinen wat minder handig, slim of ontwikkeld bent. In de gemeente (heel dichtbij!) heeft Vader alle hulp beschikbaar. Zijn Geest brengt broers en zussen samen om als één lichaam gezond te functioneren. 

Vandaag ook weer: geniet ervan!