Heerlijk weer deze dagen! Tijd om naar buiten te gaan! Ik ben een ‘loper’. Ik houd ervan om te wandelen en probeer - zeker wanneer ik de dag vooral zittend doorbreng - altijd een uurtje te lopen. 

Fijn om te weten, dat mijn Vader ook van wandelen houdt. Hij deed dat al met onze bet-over-grootvader Adam. Ook Jezus moet samen met Zijn leerlingen vele kilometers te voet hebben afgelegd. Dat Hij van wandelen houdt, merk ik ook in de gesprekken die we samen hebben. Of ik nu iets concreets met Hem te bespreken heb - of simpelweg biddend in de Geest wandel - het is zó fijn samen op pad te zijn. 

Toen pastor Joseph Prince zijn gemeente het afgelopen jaar zelfs in zijn preken op zondag opriep te wandelen (“don’t run, walk - al is het maar in de shopping mall!”), was ik helemaal overtuigd.  

Een andere enthousiaste supporter van wandelen, is mijn vriend David. Volgens hem zijn de bewegingen die je wervelkolom ten opzichte van de hersenstam maken, goed voor je rust én voor je creativiteit. 

Dat wilde ik wel geloven, maar leuker nog vind ik het nu wetenschappelijk bewijs voor zijn stelling te vinden: onderzoek uit 2014 van twee wetenschappers, Marily Oppezzo en Daniel Schwartz toont aan, uit dat wandelen stimulerend werkt voor het divergent denken (waar creativiteit wordt geboren) en juist niet op convergent denken (het kiezen van een juist antwoord of het komen tot een conclusie).

Ik was er even stil van. Simpelweg het-ene-been-voor-het-andere, helpt dus fysiek om je gedachten op een goede plek te brengen. Praktische manier, in deze tijd van ‘gedachten in de rust brengen’?

Goed nieuws voor wie dan vermoeid thuis komt: de onderzoekers tonen ook aan, dat dit effect van wandelen nog even doorwerkt als men na het wandelen gaat zitten…

 

Lekker wandelen vandaag!