Ik heb niet altijd even goed opgelet bij de lessen anatomie. Gedurende mijn opleiding was de bouw van het menselijk lichaam een noodzakelijk te behalen puntentotaal. Fijn nog, dat sommige Latijnse termen me zoveel jaren later spontaan te binnen schieten. Wat doet bijvoorbeeld ‘os occipitale’ in mijn geheugen?!?! Geen idee…

Reuze bewondering heb ik voor beroepsbeoefenaren die zich de anatomie van het lichaam volledig eigen hebben gemaakt, zoals fysio- en andere lijf-therapeuten. Deze week ontmoette ik er één. Een knappe, ook nog in onze eigen gemeente. 

Omdat ik al een tijdje gehinderd word door een zere schouder keek hij even mee. Zijn vakkennis liet hij merken, door direct even aan te wijzen op welke plek zo’n twintig jaar geleden een rugprobleem gespeeld had: raak! Ook besteedde hij nauwgezet aandacht aan mijn benen en mij rug. 

Geduldig legde hij mij uit (“waarom was hij destijds niet onze anatomie-leraar??” dacht ik nog…) hoe in het menselijk lichaam benen en rug, armen, nek en hoofd allemaal met elkaar in verbinding staan. Voor het gezond functioneren van het geheel, is de geoliede werking van alle delen nodig. 

Wanneer een been niet lekker functioneert, kan dat via het bekken invloed hebben op de rug, de schouders en zelfs de buik. Slik… daar kon ik even over nadenken, liggend op het bankje. 

‘Dit is m'n hand en dat m'n voet, 'k heb ze allebei nodig,’ leerden Elly en Rikkert ons vroeger, maar dit gaf nog even een extra dimensie. Alle delen zijn zo belangrijk, omdat ze invloed hebben op het geheel. Het is wenselijk, dat ieder stukje van het lijf lekker functioneert voor de optimale gezondheid van het geheel. 

Jouw gezondheid, jouw welbevinden is belangrijk. Voor jou, maar ook voor het gehele lichaam, de gemeente. Zó belangrijk ben jij als deel van het geheel! 

Mooie dag!