Everyday.jpg

Bij het demonteren van een oude kast kwamen we een vergeten tekening tegen. De potloodtekening van mijn vader is volgens de ondertekening gemaakt in 2011, kort voor zijn overlijden. Bij het zien van de tekening kwam ook de herinnering: in het verpleeghuis waar hij de laatste jaren van zijn leven verbleef, was een cartoonist op bezoek geweest. De kunstenaar had de moeite genomen van alle bewoners een tekening te maken. In de familie brak prompt discussie uit: of ie wel genoeg leek… 

Dat wij gisteren deze lang vergeten plaat vonden, was wel bijzonder. Vandaag zou namelijk vaders negentigste verjaardag geweest zijn. Een buitengewoon tijdig verjaardagscadeautje, vond ik. Verjaardagen gingen altijd wat stilletjes voorbij, in ons huis. Ach, vader had niet zoveel nodig - en nieuwe sokken had ie vorig jaar al gehad. Bescheidenheid was wel een van zijn meest kenmerkende eigenschappen. 

Uitgesproken stil was vader ook. Hij zei niet zoveel, maar wanneer hij iets zei, was dat met zachtheid, niet zelden doorspekt met humor. Ironisch genoeg werd het spreken hem de laatste jaren van zijn leven volledig onmogelijk. 

Zingen deed hij des te meer. Bij optredens met één van zijn koren, zocht ik altijd naar zijn kenmerkende tenorstem in de harmonie van het koor. Ook buiten het podium was hij een zanger: tijdens het klussen, in de auto, gewoon stilletjes voor zich uit. Vaak waren het psalmen, natuurlijk in de oude berijming, met af en toe een gezang. 

Juist omdat hij de laatste jaren van zijn leven niet meer met woorden kon communiceren, hadden we een muziekspeler naast zijn bed gezet. Zo kon het gebeuren, dat gezangen en psalmen de gangen van het verpleeghuis vulden. Vergezeld van… jawel, de hoge stem van mijn vader, die niet meer met woorden, maar volledig in lijn met de melodie meezong. 

Wat zijn omstandigheden ook waren, hoe hem het spreken ook belemmerd werd, hij bracht Psalm 34 in praktijk. Vandaag mediteer ik op die woorden, natuurlijk (want vader’s verjaardag…) uit de Statenvertaling: Ik zal den HEERE loven te aller tijd; Zijn lof zal geduriglijk in mijn mond zijn. Mijn ziel zal zich beroemen in den HEERE; de zachtmoedigen zullen het horen en verblijd zijn. 

Mooie dag!