Nadat ik tot geloof kwam, merkte ik in het christelijke wereldje angst voor de eindtijd en doemdenken rond topics uit het boek Openbaring. Of de opname van de gemeente werd betwijfeld.

Inmiddels, met beide benen op de genadegrond, geloof ik wat anders. Ten eerste is het allemaal niet zo ingewikkeld. Ten tweede is er voor de gelovige alleen maar goed nieuws en het is juist een enorm voorrecht om in deze tijd te leven.

Voor de gemeente van Jezus is er geen opwindender tijd om op aarde te zijn dan nu. De belofte is namelijk dat met het toenemen van de duisternis, de genade en dus glorie van Jezus méér toeneemt. Die belofte staat, dus dat gebeurt of we het nu geloven of niet. ;-)

Terwijl de druk van de duisternis in en op de wereld toeneemt, leidt dat ertoe dat massa’s mensen tot geloof komen. Dan heb je in deze wereld snelle leerlingen en trage. De trage negeren het overeind komen van de bruid van Jezus. Die komen in de gro(o)t(st)e verdrukking.

Waarom zijn wij daar niet meer bij? Omdat God Zijn dochter uit de speeltuin plukt, voordat er een stel bezetenen gaat rondrazen. Dat is de Jip en Janneke uitleg van de opname. Dat zouden jij en ik ook doen. Wat zó niet goed is voor je kinderen dat het ze zou raken, daar haal je ze uit.

Toch is ook dat genade voor de ‘achterblijvers’. Een bizarre wake-up call. Onze dagboeken, foto’s, preken en boeken (en Everyday? ;-) zijn er nog wel. Die doen dan hun werk zonder ons, waardoor mensen alsnog tot geloof kunnen komen. Zo kan God zelfs de zeven jaren diepe ellende op aarde, die we steeds sneller aan zien en voelen komen, ten goede keren.

Tot die tijd leven wij in een heerlijke Leven gevende Hoop. Wat die hoop precies is en meer over wat er na de grote verdrukking komt, vanavond in de Bijbelstudie!