Na het intikken van de titel schoten er meteen tegenstrijdige gedachten door me heen. Nieuwe schoenen is voor een vrouw toch altijd leuk?!

Gelukkig gaat het net wat te ver om je man steeds voor te houden dat je voeten weer gegroeid zijn. Anders waren we de sjaak. En er zullen vrouwen zijn die dit sowieso laten. Simpelweg omdat geen enkele vrouw met gezond verstand grotere voeten wíl?!

Een man is sowieso minder blij met alle vernieuwing en ontwikkeling op dit gebied. Weet je wat dat kost! En dan nooit één paar. Voor elke kleur een geur. Bij elke jas een tas. En poen zet je om in schoen.

Zo, de eerste stereotypen van de dag zijn er weer uit. Ik moet dan met zelfspot maar weer laten zien dat je mij niet serieus moet nemen in deze dingen. Sommigen doen dat wel. Dus zijn er mij al knuffel-bevrijdings-sessies aangeboden. Ik stel graag de pastors ter beschikking om dit te oefenen. :-)

Na de zomer ontdekten we dat Amber uit al haar schoenen was gegroeid.

Nu zien wij een soort typologie in ons leven. Amber is daarin een beeld van de kerk. Zij kwam als eerste. De kerk is uit haar schoenen gegroeid!

Amber moest wel even huilen omdat sommigen haar favoriete schoenen waren. Herkenbaar, wij zijn soms gehecht aan wat bekend is. Maar wij zijn klaar voor grotere dingen! Spannend! Bijvoorbeeld komend weekend?!

Amber heeft inmiddels schoenen met hakken. Geen idee wat dat typologisch betekent. Kan slechts bedenken dat het voor de duivel niet lekker is. ;-)

Veel belangrijker: Jezus gunt de kerk zoveel paar als ze wil. En Hij heeft met vreugde betaald!

Alleen nu níet in de woestijn blijven hangen. Daar groeien je schoenen mee én ze slijten niet. Is dat niet hel op aarde dames? “Nee, da’s nou de hemel”, hoor ik sommige mannen grappen.

Ergens boven: Staat genoteerd. Die en die en die willen geen grotere portemonnee. :D

Tot morgen!