Als je voor het eerst gaat autorijden, ontstaat er kortsluiting in je hoofd. Na de eerste lessen denk je: Hoe ga ik dit ooit voor elkaar krijgen? Ik moet alles tegelijk doen; dat lukt nooit! Rijden, schakelen, in je spiegels kijken en dan ook nog op de weg letten. O ja, je moet ook nog gas geven en naar je rij-instructeur luisteren. Ongekend.

Des te leuker om een tijd later toch je rijbewijs te halen. Hoe is het mogelijk! Blijkbaar ben je tot veel meer in staat dan je soms denkt. Ingewikkelde dingen worden na verloop van tijd vanzelf gemakkelijker, doordat ze uitgroeien tot een gewoonte. Na jaren rijplezier denk je echt geen seconde meer na over details als schakelen en ‘over je schouder kijken’...

Wij vinden het soms lastig te accepteren dat bepaalde geloofszaken ook ‘aan te leren’ zijn. Daarbij worden we gehinderd door onze neiging alles snel te willen hebben/regelen. Als je je nu rot voelt, wil je over 1 minuut de oplossing daarvoor hebben. Als het niet snel genoeg gaat, laten we de schoudertjes zakken en geven we op.

Je hart is de plek waar je ‘langetermijngeheugen’ zit. Niet de dingen die je denkt, maar de dingen die je gelooft en waar je je vaak niet bewust van bent. Het is ook de plek waar je je rechtvaardig weet, dankzij Jezus. Of niet. Of een beetje. Hoe sterk dat besef is, kun je zelf sturen. Door te blijven lessen. Door jezelf iedere dag in je nieuwe positie in Christus te zien.

Wanneer je jezelf tijd gunt om dat besef in je hart te schrijven, ga je vanzelf merken dat het schakelen steeds makkelijker wordt. De instructie en het kijken in de spiegels gaan langzaamaan vanzelf. Uiteindelijk weet je zowel het gas- als het rempedaal soepeltjes te bedienen. En dat betekent: lekker gassen in het Koninkrijk van God. Hoe leuk om rechtvaardig te zijn!

Mediteer vandaag op:
Ik ben rechtvaardig. Mijn hart gelooft wat God over mij gelooft. Ik ben rechtvaardig.