We gaan bijna naar Roemenie. Het ene jaar komen mijn schoonouders in de zomer onze kant op, het andere jaar gaan wij die kant op. Het is nogal wat, als je enige dochter en twee van je kleinkinderen in een ander land wonen.

Als mensen vragen: Gaan jullie nog met vakantie? Dan zeggen onze meiden: Jaaaaaaa, naar Roemenië. Ik weet nog steeds niet of ik zulke tripjes ook als vakantie beleef. ;-)

Maar niets te klagen, want ik mag in september weer naar Singapore. En ondanks de vele gesprekken daar, voelt dat altijd als ultieme vakantie.

Voordat we richting Roemenie gaan, moeten er nog allerlei klusjes rond het huis gebeuren. Ik heb mezelf opgelegd welke ik voor vertrek af wil hebben. Dan weet je weer eens hoe fantastisch goed wet werkt. Ik houd al niet van klusjes, maar als ik mezelf een deadline opleg, dan is het pas echt stroop aan mijn binnenkant.

Waar ik nog niet over uit ben, is of het uiteindelijk motiveert dat ik weet dat Cody het geweldig vindt als ik klussen volbreng of dat dit juist een derde remblok is op mijn ‘zin om wat te doen’. :-)

De dode muis uit de tuin is al opgeruimd. De garagedeur doet het weer op elektriciteit i.p.v. op mankracht (lees: vrouwkracht). Alleen nog de heg maaien en een spiegel op de muur spijkeren. En bidden dat Cody de lijst niet langer maakt.

Welke spreuk zou eigenlijk van toepassing zijn?

Spreuken 6:1 Mijn zoon, als je borg staat voor een ander, hem dat met handslag hebt beloofd, 2  als je aan je woord gebonden bent, vastgeketend zit aan je belofte- 3  bevrijd je dan, mijn zoon, want die ander heeft je in zijn greep.

Spreuken 6:6  Ga naar de mieren, luiaard, kijk hoe ze werken en word wijs.

Zucht. ;-)

Tot morgen!