Gisteren de eerste meeting gehad met het leidersteam van Redemption Church.

’s Avonds fellowship rond een Zuid-Afrikaanse barbecue. Dat betekent geen vis, geen kip. Wel alle soorten rood vlees in grote afmetingen. Ik ben gelukkig gek op steak, dus ik was op het juiste feestje. ;-)

Tussendoor wat tijd om dit stukje te schrijven.

Wat me hier opvalt, is de sterke geloofsachtergrond die ze hebben. Gods woord zegt dat het zo is, dus spreken we zo en bewegen we zo! Maakt niet uit dat ik het niet zie of zelfs het tegenovergestelde zie. Ik wandel in geloof dat Gods woord wáár is. Gaaf!

Maar je kunt je ook stukbijten op geloof.

Zo kun je bij gebrek aan voorziening, geloof hebben in een wonder. Toen Israël door de woestijn trok, kwam de voorziening altijd door wonderen. Echter, als je het altíjd zo verwacht, ontwikkel je een woestijnmentaliteit. Terwijl in het beloofde land de voorziening juist altijd stroomde.

Geloof in voortdurende overvloed om van te nemen is dus beter.

Het lastige is, dat wondergeloof wel werkt. Hier hebben we met het team naar gekeken:

1 Corintiers 13:2 …en als ik al het geloof heb, zodat ik bergen verzet, maar ik heb geen liefde, dan ben ik niets.

Je kunt God mooie dingen zien doen, maar jezelf waardeloos voelen!

Een bediening is als een mantel. Die mantel draag je nu eenmaal, en die mantel ‘doet het altijd’. Maar de persoon in de mantel kan zich ongelukkig voelen. Zo kan een gemeente groeien, maar het leiderschap voelt zich leeg en moe.

De oplossing? Ruimte maken voor liefde. Jezus de harten laten bedienen. Hij wil immers nooit ‘succes’ ten koste van ons!

Daar ben jij én die ander te kostbaar voor!

Tot morgen!