Annemarie bedankt iedereen voor de blijken van belangstelling en gebed: ze heeft heerlijk geslapen - op een tijd dat iedereen in Nederland sliep :) 

Die jetlag van gisteren kwam nog even terug - in figuurlijke zin. Ik werd tijdens een heerlijke dienst in Amersfoort (ik was gewoon thuis, hoe leuk!) bepaald bij hoe ’t kan gaan in ons leven. We komen in de gemeente en horen goede dingen over wie God is, hoe Hij naar ons kijkt. Die goede dingen staan soms haaks op wat we in ons verleden gehoord hebben. 

Misschien zijn er verwachtingen bij ons neergelegd.  De uitslag: niet gehaald… Misschien zijn we naar beneden gehaald. Het resultaat: een ‘niet veel soeps’ beeld in de spiegel. Noem maar op…

Wanneer we maar even herinnerd worden aan die beelden van ‘vroeger’, komen gevoelens en gedachten van ’toen' met kracht terug.

Kan het zijn dat er in ons denken, in ons voelen soms sprake is van een ‘spirituele jetlag’? We zijn aangekomen in een nieuwe tijd, we weten, kennen de waarheid over God en over onszelf - en tegelijkertijd worden we aangeklaagd door stemmen uit ons verleden. Het lijkt dan, alsof de tijdrekening daar is stil blijven staan. 

Niets is minder waar. Wanneer Vader via de profeet Jesaja het nieuwe verbond aankondigt, bereidt Hij ons hierop voor: Zie, ik ga iets nieuws verrichten,

nu ontkiemt het - heb je het nog niet gemerkt? (Jes 43:19). Het is alsof Hij zeggen wil: stel je blik bij om deze nieuwe tijd goed te begrijpen! Het wordt écht heel anders dan je tot nu toe hebt gezien, dan wat je als ‘waarheid’ hebt gekend: Ik baan een weg door de woestijn, maak rivieren in de wildernis. 

Weet je wat het meest helpt tegen een jetlag? Zonlicht. Wen er maar aan: ’t is een nieuwe dag! Ga lekker in het Licht staan vandaag!