Everyday.jpg

Gisteren was ik de hele dag met kleine Anna. Dat is voor veel ouders niet zo bijzonder, maar voor mij een unicum. Geen werkafspraken én geen concurrenten in huis, die ook graag hun kleine zusje vertroetelen, het was my day

Nu had ik toch wat dingetjes gepland. Ambitieuze plannen voor het schoonmaken en opruimen van het huis. Daar dacht de kleine dame anders over. Na enkele minuutjes alleen in haar box, maakte ze duidelijk dat ze wel even contact wilde. Dan maar in de kinderstoel. Kan ze mooi zien wat ik doe. Precies vijf minuten leuk, toen vlogen de attributen door de lucht: “snap je niet dat ik je voor mezelf wil?!?!” leek ze te roepen. 

Een briljant plan: de maxi-cosi. Draagt lekker mee, waar ik ook bezig ben. Druk in de keuken met een sopdoek? Prinses in de cosi op de keukentafel. Ook maar voor even. Blijkbaar is deze babyzetel de ideale plek om eens even lekker je luier vol te baggeren. Of je dan aandacht van papa krijgt… 

Vond ik het vervelend dat kleine dreutel voortdurend een beroep op me leek te doen? Welnee, ik genoot ervan. Toen ze tenslotte moe en voldaan in haar bedje landde voor de middagslaap, maakte ik snel mijn werkjes af. Eigenlijk miste ik haar gepruttel alweer. 

Kleine Anna helpt me om te mediteren op Vaders liefde en aandacht voor mij. Wij hebben invloed bij Hem. Wanneer iets voor ons belangrijk is (speen kwijt?), is het belangrijk voor Hem. Hoe onbeholpen of gearticuleerd we onze vragen ook bij Hem neerleggen, Hij luistert met liefde en aandacht naar onze stem. Hij is nooit te druk, geen zorg dat je Hem lastig valt met jouw gepruttel. 

Wanneer Anna iets graag wil, is dat duidelijk te merken. Ze gaat net zo lang door, tot ik haar begrijp. Merkte je bij het lezen van de informatie over de Israël-reizen, dat verlangen in je hart groeide? Deel het met Vader - Hij geeft je de verlangens van je hart (Psalm 37:4). Meer inspiratie: www.jongenvrij.nl/israel