"Uw vlucht is nu gereed om in te stappen," klinkt het uit de luidsprekers van het vliegveld. "Wij verzoeken nu eerst passagiers voor de rijen tien tot en met dertig naar de uitgang te komen." Dat vinden sommige passagiers op deze vroege ochtendvlucht lastig. Met enig ongeduld dringen ook zij met een stoel in één van de andere rijen naar de gate en wurmen zich in de gereedstaande bus.

Is het een probleem dat zij geen gehoor geven aan het vriendelijke verzoek? Zij komen immers ook aan op de bestemming - worden niet halverwege uit het vliegtuig gezet... De stewardess toont ook deze haastigerds haar vriendelijkste glimlach en doet haar best de inmiddels ontstane mierenhoop in het gangpad in goede banen te leiden. 

Kijk, als Vader je aanraadt om je naar je oudsten te voegen en anderen te eren (Hebr. 13:17; Philippenzen 2:3) en je vindt dat lastig, kom je ook gewoon in de hemel. Lukt het je niet je hart te zetten op het geven van tienden (Hebr. 7:8), dan houdt Vader nog steeds van je en is Zijn stralende glimlach over jou te zien. 

Dit zijn immers geen wetten, maar patronen die ons helpen om onze wandel op aarde handiger, zeg maar gerust een meer hemels karakter te geven. Voelen deze liefdevolle handreikingen soms als wet? Ga dan voor de spiegel staan en zeg met Paulus "Christus heeft mij vrijgemaakt van de wet (Galaten 3:13), Hij is mijn rechtvaardigheid." 

Zo, voelt dat beter? Dan ben je nu vrij om te kiezen voor... Voor wat eigenlijk? Voor 'dat ze zeggen dat het zo moet'? Voor 'anders vinden ze me niet geestelijk genoeg'? Lieve broer, zus: kies voor geen onhandig geduw en gekrioel met trollies in het gangpad. Kies voor jouw hemelse wandel: volg Hem!

Goeie vlucht!