Afgelopen zomer beleefde ik een interessante tijd. Ik was moe geworden van veel dingen, uitgeblust en boos op alles en iedereen. Dat vond ik niet leuk - en Vader vond het ook niet leuk voor mij. 

Beste medicijn? Tijd met Hem. Niet een beetje, maar veel tijd. Alle tijd… tenminste, dat zei Hij te hebben. Nu was ik vroeger een ongeduldig mannetje, dus dacht vrij snel dat ’t wel klaar zou zijn. Deze Maria had even bij Jezus’ voeten gezeten, Hem iets horen zeggen en ging toen snel haar zus weer helpen… Lief van Vader, dat Hij me nog een paar keer op mijn plekje drukte. 

 

Hoe dat dan werkte? Heel simpel: luisteren naar Zijn woord. Dat kan met een mp3 of video van een preek, of door op bijbelwoorden te mediteren. 

Wanneer ik dacht wel klaar te zijn, voelde ik me vaak - na een uurtje weer ‘bezemen’ - uitgeblust en moe. Op zo een moment zei Zijn zachte stem van binnen: “Kom nog maar even zitten, Ik heb nog meer voor je”. 

Meestal was Zijn stem me voor - soms schreeuwde ik iets te hard om Hem te horen. Ik riep dan zoiets als “ja, nou heb ik al heel lang gedaan wat ik moest doen en nou werkt ’t niet!!!” (beeld van stampend mannetje teken je er zelf wel bij, he?).

Als ik dan uitgefoeterd was, bleek Vader nog steeds op Zijn troon te zitten en nog steeds dezelfde woorden over mij te spreken. Het werkt wel, merkte ik. Alleen IK werkte nog. Ik mocht ophouden krampachtig mijn best te doen.

Wanneer ik nu tegen dingen aanloop? Vóór ik moe word, neem ik mijn plekje aan Zijn voeten in en laat Hem het werk doen! Beter: Hij doet het, Hij spreekt. Dát werkt. 

Mooie dag!