imageHelemaal trots kwam Amber terug van een middagje zwemmen.

Wij zijn er nog niet uit. Is Amber vergeetachtig of is ze gewoon gemakzuchtig? In ieder geval hadden we haar ingeprent om haar duikbril dit keer niet te vergeten. Het aantal keren dat er onderwaterglazen van mijn rekening zijn afgeschreven…. Daar zou je een leuk deel van de gemeente prikkende ogen mee kunnen besparen, tijdens het dopen. 

Anyway, praktische oplossing: Amber, je zet hem vanuit je tas op je hoofd. En je doet hem nooit af. Wel omhoog natuurlijk, maar niet afdoen. En na het douchen stop je hem vanaf je hoofd weer terug in je tas!  

Zo gezegd, zo gedaan. De lieve schat. Men zal wel gedacht hebben bij het patatjes eten; het kind is nogal gehecht aan haar duikbril. Of: wat kijkt ze angstig als iemand hem wil lenen. Beetje sneu. Jammer dan, het was ook nog eens een zwembad verder weg dan normaal.

Amber komt thuis. Tas open. En jawel! De duikbril zat erin. Gelukt!

Volgende vraag. Waar is je jas?

Eh….vergeten.

Cody de auto in om de jas op te halen. Humeur? Geen mededelingen. Amber onverminderd blij. Het is me gelukt! En ik? Ik voel een opvoedmomentje opborrelen.

Dan besef ik me ineens dat ik soms zo ook nog voor God leef. Blij als er wat gelukt is. Geen benul van wat er tegelijkertijd allemaal nog mislukt. Ik zie mezelf ineens op zondag tussen alle andere schapen. Trots met duikbrillen en snorkels op.

Er stroomt een overvloed aan genade. God heeft lief en lacht vriendelijk. Zijn tip? Bril af en snorkel uit. Dan ontvang je meer. :-)

Mmmhm. Ik deel dit beeld nog maar niet gelijk met Cody. En ff onthouden..ook niet in de app.

Tot morgen!