Afgelopen weekend hadden we buitenlandse gasten. Een aantal pastors uit Oost Europa en Afrika. Allemaal goed Engels sprekend trouwens, wat bijzonder is. Als je van deze mensen hoort hoe het er in hun land aan toe gaat, dan besef je hoe gezegend wij zijn.

Gelukkig ervoeren ze onze bediening met het veelkleurig gevulde podium als hoop! Terecht! Het Evangelie van genade brengt alles voort. Inclusief ‘professionaliteit’ en middelen. Toch is het nog al wat, als je in een arm land aan het begin staat. Met alléén de boodschap, een blokfluit, vijf stoelen en wat lieverds met een cursus zwakstroom.

Ik heb lang getwijfeld of ik wel een buitenlandse spreker wilde. Ik begreep na afloop waarom dit keer wel. Onze gasten gasten hebben zich zó speciaal en verwend gevoeld. Ze konden zelf David volgen en hebben vol ontvangen. Nog belangrijker: zij kunnen straks de opnames thuis ook terugkijken en aan hun gemeenten laten zien!

Binnen onze gemeente is het Engelse voedsel niet voor iedereen even ideaal. Maar zie het zo: Jíj bént onze gemeente. Jij hebt nu je buitenlandse broers en zussen enorm gezegend! Geloof dat jij niks tekort kan komen!

Hoe leuk dat het gras er voor hen nu even groener uit ziet?! Vooral omdat je het zelf hebt weggegeven! En wie zaait, zal oogsten!

Zo mag je bijvoorbeeld geloven dat God jouw Engels verrijkt! Bedenk maar wat jij wilt! En de gemeente als geheel zal ook nóg meer gezegend worden! En dan bedoel ik niet dat God de volgende keer een Russische spreker stuurt. :-)

Wie het weekend gemist heeft: Er komen dvd’s. En bij de Engelse preken is er vertaling. Paul van Laar heeft op heldhaftige wijze een Hollands grasmatje uitgerold naast de Engelse Thalys (stel je eens voor hoe dat eruit ziet ;-). Dank U Jezus voor Paul! 

Even wat anders. Cody wijst steeds naar het gras van de buren. Ik vind het er niet beter uit zien. Maar misschien komt dat omdat wij geen gras hebben. :O

Tot morgen!