Het Evangelie is echt de blijde boodschap - hoor ik ergens een ‘amen’? Het is de Waarheid - en we weten, die maakt vrij. Zo, die zit voor de zaterdagmorgen. 

Nu we dat hebben vastgesteld, volg me dan nog even (en trek de riem om je gedachten stevig aan). Datzelfde Evangelie leert ons immers, dat het uit genade, door geloof, goed is tussen God en ons. In bijbeltaal: we zijn de rechtvaardigheid van God in Jezus (2 Corinthiërs 5:21). Dat gaat niet meer voorbij, omdat Jezus’ werk van eeuwige kwaliteit was. Aan deze waarheid zijn we na een paar jaar genade-onderwijs ook gewend, toch? 

Nu dat zo is, mogen we dan ook loskomen van iedere angst om wat dan ook nog ‘verkeerd’ te kunnen doen? Wanneer je niet meer bang hoeft te zijn, de gunst van je buren te verliezen - hoe makkelijk wordt het dan hen uit te nodigen zondag met je mee te gaan naar de kerk? Wanneer je geen angst meer hoeft te hebben voor ‘mislukking’, hoe vrijmoedig kun je dan bidden voor die zieke die zijn verhaal met je deelt? Anders gezegd: hoe hard zou je gaan, wanneer je weet, dat je niet meer uit de bocht kunt vliegen?

Om de hemelse creativiteit - die ons, nieuwe schepping gegeven is - optimaal te kunnen gebruiken, mogen we alle angst voor ‘de boot missen’, ‘stom gevonden te worden’ of welk ander niet-ter-zaken-doend-excuus-dan-ook loslaten. 

Leuk gevolg, in ieder geval voor mij: ik ga vast ongelofelijk onhandige dingen doen. Wat bof ik, dat er genade is. Dé test, of die écht voor mij geldt :)

Geen provocatie, maar echt een aanmoediging, deze paar regels, om vrij te komen van ieder (religieus?) excuus dat jou nog in je stoel houdt. 

Vandaag: jij bent vrij om hard te gaan. Heel hard!