Ik ben getrouwd in een familie met tradities. Eén daarvan luidt, dat de laatste dagen van het einde van het jaar gevuld worden met de Top2000 én… vuurwerk. Naar verluid, waren de kleine broertjes van Annemarie minstens zulke boeven als Annemarie en Matthijs nu. Om begrijpelijke redenen houdt zij het nu voor haar doen rustig, maar een paar vuurpijlen horen er voor haar toch bij. 

Een knallend uiteinde was het desondanks. Ons geliefde konijn werd zorgzaam binnenhuis opgebost om ervoor te zorgen dat ’t bejaarde beest zich geen ongeluk zou schrikken. Ik ben daar niet zo bang voor, zij deelt als lid van het gezin in de zegen van een lang leven. 

 

Vanaf 12 uur ’s middags stroomden de goede wensen en de plaatjes van feestvierende familie en vrienden binnen. Op andere plaatsen op de aarde was het nieuwe jaar al begonnen. We hebben niet gewacht op onze familie aan de oostkust van VS, maar ook daar moet 2017 inmiddels zijn aangekomen. 

Een beetje nostalgisch tiep ben ik wel. Na een paar dagen terugkijken, kijk ik nu vooruit naar het nieuwe jaar. Het echte besef komt pas, wanneer ik deze blog opsla en de bestandsnaam ‘010117’ toevoeg. Oehoe, het is nu echt begonnen! 

Wat zijn jouw verwachtingen voor het nieuwe jaar? Waar kijk je naar uit? In de eerste weken al twee bruiloften, zoals wij? Een heel ander perspectief? Vandaag, na het nieuwjaarsconcert (nog zo’n traditie!) alle gelegenheid om dit eens met Vader te bespreken. 

New Creation Church moedigt haar leden aan voor het nieuwe jaar drie wensen aan Vader voor te leggen. Niets mis mee, wanneer Hij je daartoe aanmoedigt. “Zeg het maar, waar kijk je naar uit? Wat mag Ik je geven?” Hoe het ook wordt: Hij is er bij. Met Hem: een Happy New Year!