Toen Jezus naar de aarde kwam, trok Hij mensen van allerlei achtergrond naar zich toe. Vanaf Zijn geboorte, oefende Hij aantrekkingskracht uit op de mensen die Hem zagen.

Zijn optreden, waardoor ziekte verdween, gezondheid zichtbaar werd, maakte dat Hij overal werd omringd door massa’s mensen. Geen wonder: Hij strekte Zijn handen uit en herstel trad in, liefde ging van Hem uit.  

Jezus bleef echter alleen over, toen Hij onze mislukking en de straf daarvoor droeg aan het kruis. Wat zagen mensen toen ze naar het kruis keken? Hij hing daar met Zijn armen wijd, Zijn zegenende handen wijd uitgespreid, het beeld van Zijn wereld-omvattende liefde. 

We lezen in de laatste verzen van Lucas hoe Jezus afscheid nam van Zijn leerlingen om naar Zijn Vader te gaan. Ook toen hief Hij Zijn handen op om hen te zegenen. We lezen in het vervolg van dit verhaal (van dezelfde schrijver, Handelingen 1:11): Jezus (…) zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie hem naar de hemel hebben zien gaan.

Typisch onze Heer: met Zijn zegenende handen opgeheven. Wanneer Hij op dit moment door de gemeente naar de wereld toekomt, mag dat met dezelfde beweging zijn. In de tijd voor Kerst, waarin de hele wereld uitkijkt naar cadeautjes, komt een wel heel bijzonder geschenk naar honderden mensen in onze omgeving toe. 

We noemen het - goed genederlandst - Generosity Sunday. Daarmee begint het vandaag, de uitwerking is aan Jezus Zelf, wanneer jij namens Hem je handen uitstrekt naar mensen in je omgeving. 

Jezus sloot optimaal aan bij iedereen die Hij ontmoette. Die mogelijkheid krijg jij ook in de decembermaand - wie wil er nu geen cadeautje? Allemaal met het doel om mensen bij Hem te zien komen. Onder Zijn zegenende handen gaan we herstel zien, vrede, gezondheid. Wat een Kerst gaat dit worden! 

Je bent gezegend!