Tijdens de zomerstop lees je tot 16 augustus een selectie van eerder verschenen Everydays. Dit is er een van pastor Paul van Laar.

Ieder kwartaal komt er zo een weekend. Het Weekend Waar Ik Niet Naar Uitkijk. Die moet ik uitleggen. Omdat Annemarie en ik voor de Nederlandse belastingdienst “ondernemers” zijn, dienen wij ieder kwartaal onze administratie netjes te completeren en bij de fiscus in te leveren. We zouden natuurlijk niet te weinig omzetbelasting willen betalen… je moet er niet aan denken.

Onzin natuurlijk, dat ik tegen zo een klusje zou moeten opzien. Eigenlijk zijn we er samen best handig in geworden en zijn we na een paar uur kolommen excellen best trots op onszelf dat ’t weer gelukt is. 

Ik geloof er ook iets anders over. En dáár wringt 'ie dus een beetje: ik geloof het één (mijn onderneming flowt en over geen enkel onderdeel daarvan behoef ik me sappel te maken) en voel bij mezelf het ander (bleeeh, cijfertjes!). 

Annemarie duikt er vol op en bemoedigt haar privé-pastor met “Kom, preach jezelf nou ’s happy hierover". Mooi genederlandst, vind ik. Fijn dat ze beter is met Excel. Maar da's dan weer niet aardig.

Misschien is het tijd de Everyday van deze week over “geen veroordeling” er nog even bij te pakken. Ik ga in ieder geval even stevig in mijn geloofsschoenen over dit onderwerp staan, en spreek gunst uit over dit karweitje. Uiteindelijk is het mogen betalen van belasting ook een vorm van voorspoed; ergens hebben we verdiend en daarvan mogen we nu de koning zijn deel geven. 

Mijn lieve wederhelft? Die herinner ik aan onze trouwtekst: “Zijn goedheid en genade volgen mij elke dag” (Psalm 23:6). 

Fijn weekend!