Everyday.jpg

Al genoeg gemediteerd op jouw kind-van-de-Vader-zijn? ‘Nee, nooit’ is natuurlijk het goede antwoord :) Eerlijk: ik ook nog niet. 

De afgelopen dagen zagen we, dat Vader ons heeft bekleed met Zijn glorie, heerlijkheid, waardigheid, schoonheid. Die glorie wordt zichtbaar wanneer we ons bewust zijn van onze koninklijke status - en beïnvloedt zo de wereld. 

De schrijver van de Hebreeënbrief laat zo mooi alle verbanden in het oude testament zien (zijn doelgroep was daarmee immers vertrouwd). In hoofdstuk 3 vertelt hij over Mozes. De leider van het grote volk dat uit Egypte vertrok, door de zee geleid werd, vijanden van zich afschudde en wonderen zag gebeuren in de woestijn, bracht veertig dagen met God op de berg door. Sprak met God en ontving instructie voor het bouwen van het meest geweldige oudtestamentische kunstwerk dat in alles het verlossingswerk van Jezus zou verbeelden: de tabernakel met alle toebehoren. Mozes had behoorlijk wat gezien, zou je kunnen zeggen… 

De doxa-glorie die Jezus waard is, zegt de schrijver dan in Hebreeën 3:3, is echter veel meer dan die van Mozes. Raad eens bij wie jij hoort: Wij vormen dat huis (van Christus, vers 6)! Jij bent deel van een huis dat meer glorie draagt dan de grootste oudtestamentische glorie-held ooit! 

In 2 Korintiërs 3 vind je dezelfde vergelijking: De luister van toen is niets in vergelijking met de overweldigende luister van nu (vers 10). Geen reden dus, zegt Paulus even later, om ons gezicht te bedekken uit angst dat deze glorie-glans ooit voorbij zal gaan! Shine bright - like a diamond, lijkt de aanmoediging hier! 

Het geheim van deze aantrekkelijke glans wordt uitgelegd in vers 9: Wanneer wat tot veroordeling leidt al met luister (doxa) is bekleed, dan is wat tot vrijspraak leidt dat des te meer. Het heerlijke nieuws van een God die niet veroordeelt, maar als een Vader Zijn kinderen thuis welkom heet en hen vol liefde omarmt, dát heeft glans. Dat gaat nooit voorbij. Dat verandert jou en mij, de wereld om ons heen! 

Mooie dag!