Ik keek deze week ’s avonds laat naar de hemel. Wanneer het, zoals bij ons op de Veluwe een beetje donker om je heen is, zie je op een heldere nacht een prachtig sterrenschilderij. 

De sterrenhemel geeft ons een beeld van Gods grootheid. Ik was benieuwd hoeveel sterren er eigenlijk zijn. Kijk je even mee? Vanaf de aarde zien we een paar duizend sterren. Met een telescoop wat meer. Verder kijken dan ons sterrenstelsel, de Melkweg, lukt nog niet. Toch bevinden zich in de Melkweg al honderd miljard sterren (dat is een 1 met 11 nullen). Naast de Melkweg denken wetenschappers dat er ook ongeveer 100 miljard andere sterrenstelsels zijn, allen met gemiddeld 100 miljard sterren… Ben je er nog? 

Daarmee concluderen deze wetenschappers, dat er ongeveer tien triljard sterren moeten zijn. In "Waait het in de ruimte?" (G. Schilling, 2013) zegt de schrijver, dat het aantal sterren ongeveer honderd keer zo groot is als het aantal zandkorrels op aarde - alle stranden en woestijnen meegerekend. 

De God die dit heelal schiep, wordt door Jakobus de Vader van de hemellichten genoemd (Jak. 1:17). 

De machtige Schepper van al deze grootheid is ook jouw Vader, zegt Jakobus, een Vader die jou goede gaven en volmaakte geschenken geeft. Hij roept jou tot leven en maakt je tot de eerste in Zijn schepping (vs. 16-18). 

God, die in staat is zoveel moois en groots te maken, stopt daar niet. Hij neemt geen genoegen met al die lichtjes in het grote heelal, Hij wil meer. Hij verlangt ernaar jou en mij op de eerste rij te zetten, om samen met Hem te genieten van alle goedheid en perfectie die Hij geeft. 

Wat een schouwspel: voor iedere zandkorrel op aarde 100 sterren in de hemel. En wij zitten op de eerste rij… 

Mooie dag!