Toen we in april in Zwitserland de videoverbinding hadden met pastor Joseph Prince, vroegen we aan het eind of hij nog iets kwijt wilde. Ja, hij had nog wel wat. Wij met z'n allen op het puntje van onze stoel. Ik geloof dat het goed zou zijn...

Als Marcel en Benjamin ook een baard zouden laten staan, net als Erich en Joshua. Grijns. Dat was het profetisch woord waar we op zaten te wachten. Aziaten hebben sowieso geen baardgroei dus pastor Benjamin was bij voorbaat ongehoorzaam. :-)

Anyway, wie de doordeweekse dienst heeft gevolgd is het vast opgevallen: er staat bij mij inmiddels ook licht begroeisel op het aangezicht. Dat is op zich het vermelden niet waard. Maar de reacties die ik erop krijg?! Ik vergelijk dat dan met het aantal reacties die ik op de preek krijg, en dat verschil is fenomenaal.

Als ik als eens wat gekkigheid of iets persoonlijks vertel tijdens de preek, wordt dat ook meestal erg goed onthouden. Ik zou willen dat de rest zo'n impact veroorzaakte! ;-)

Vooralsnog houd ik me vast aan de hoop dat het uitwerkt waartoe de Heer het gezonden heeft: volwassenheid. Tis dat de gemeente als een vrouw wordt voorgesteld, anders was het hoogste tijd om een baard te groeien!

Het leiderschap wordt trouwens wel als een baard beschreven. Verbinding tussen het hoofd (Jezus) en het lichaam (gemeente). Ik vraag me dan wel af wie of wat de nek is. Als ik ooit het antwoord krijg, dan horen jullie het.

Geniet van het weer!

Tot morgen!