Het is zover, niemand had het verwacht, maar vandaag gaat het gebeuren. Een Everyday van mijn hand over voetbal… Tal van collega-voorgangers zijn veel bekwamer dan ik om over dit thema iets te zeggen, maar te lang heb ik gezwegen… :)

Nu werd het mij makkelijk gemaakt door een goede vriend die veel beter thuis is in topsport. Het was op een mooie avond in de buurt van onze hoofdstad dat hij me vroeg of ik onlangs iets had meegekregen van een potje voetbal tussen het hoofdstedelijke sterrenteam en een clubje uit Manchester. Deze kampioenswedstrijd - voor de niet-ingevoerde lezers - speelde zich enkele weken geleden af. Het ging nogal ergens om: de Europese eer stond op het spel. 

Kort voor deze wedstrijd gingen de sportverslaggevers van Fox TV op bezoek bij een ras-ajacied: de Amsterdammer Danny Blind, die vele malen uitkwam voor de heldenploeg. Uiteraard werden de krachten en zwaktes van beide teams besproken. Ten slotte vroeg de reporter wat vilein, voor welk team Blind die avond zou juichen.

Die vraag snapte ik ook niet direct. Het zit zo, legde mijn vriend me uit: de zoon van fervent ajacied Blind, Daley, komt uit voor Manchester United, uitgerekend de tegenstander van Ajax die avond. Het antwoord van vader Blind kwam snel en duidelijk: “Das makkelijk: gezin gaat altijd voor, dus ik ben vanavond voor Manchester.” 

Ik zag ‘m niet aankomen, maar dit sportinterview hielp mij met mediteren… Deze topvoetballer liet mij zó het hart van de Vader zien. In welk team ik ook speel, voor welke club ik ook uitkom - kerk, werk, gezin: Vader zit op de tribune en juicht voor mij. Waarom? “Dat is makkelijk,” hoor ik hem zeggen “ik ben vóór mijn zoon.” Laat ik misschien ‘de bal liggen’? Scoor ik een treffer? Hij is vóór mij, kijk maar: Hij zal vol blijdschap zijn, verheugd over jou… in zijn vreugde zal hij over je jubelen (Sefanja 3:17).

Geniet je vandaag ook van Zijn aanmoedigingen? Het is een mooie dag!