everyday.jpg

Zo'n anderhalf jaar geleden gaf ik mijn opticien een boek van pastor Joseph Prince. We hadden daarvoor een gesprek over het leven en hij was religies aan het onderzoeken. De kerk vond hij maar niks, maar als ik iets had wat ander licht op het christendom werpt -hij kon het zich niet voorstellen- kommaarop dan.

Gisteren kreeg ik eindelijk zijn reactie: 'Je vriend is inmiddels op tv?! Ik: 'Ja, dat klopt.' Hij: 'Het is precies zoals jij het zei, precies andersom. Niet de focus op de zonde, maar op het positieve.'

Ik verwerk het allemaal even zo snel mogelijk (boek dus gelezen?! En begrepen?! Wat gaaf, dit had ik niet verwacht!) en er komt een diepzinnige vraag uit: 'Leuk he?' Hij: 'Ja, ik vind het echt heel leuk om naar zijn preken te kijken.'

Opnieuw moet ik even schakelen (huh? Hij heeft niet één keer gekeken, maar kijkt regelmatig? Zou hij het ook echt geloven? Moet ik vragen of hij heeft begrepen wat Jezus te bieden heeft?) en opnieuw heb ik een geestelijk woord: ‘Vooral blijven doen.'

'Okay, ik zie je volgende keer.' Nou, dat ging nog niet helemaal volgens droomscenario, denk ik terwijl ik de winkel uitloop, maar ik ben blij. Jezus pakt het stokje hier vandaan wel weer over. 

Hoe makkelijk kunnen we mensen bereiken met goed nieuws? Ik denk nog veel makkelijker en sneller dan we doorhebben. En we hebben veel meer 'tools' beschikbaar dan we vaak bewust zijn.

Nu mijn kapster nog! En meneer de pakjesbezorger. :-)

Tot morgen!