Wat is het leuk als je het met Vader over ‘verlanglijstjes’ mag hebben. Voor sommige taken of missions verlang je gewoon naar het optimale team. 

Gisteren deelde ik zo’n ‘verlanglijstje’ met Vader. “Ik zou het zo leuk vinden”, zei ik tegen Hem, “wanneer er naar Brazilië mensen meegaan die zelf herstel vanuit een religieus verleden hebben doorgemaakt en van daaruit anderen kunnen bedienen.” 

Check: had ik me daar gisteravond een mooi gesprek met iemand die zich juist met dat hart aanmeldde!

Laat ik je geruststellen: mijn verlanglijstjes sluiten in - en niet uit. Dat betekent dat ook voor mensen met een andere achtergrond volop ruimte is. Zo ben ik benieuwd welke leiders en welke mensen met specifieke liefde voor de Braziliaanse cultuur aan de groep worden toegevoegd!

Tegelijkertijd is er geen enkele druk. Ging het ook even over in ons gesprek gisteravond. Over hoe-doe-je-dat-nou, wanneer je gevraagd bent voor een taak in de gemeente en ’t voelt even ‘niet’. 

Paul kan dan wel zo makkelijk in zijn Everyday schrijven dat dat heel oké is (zie jongenvrij.tumblr.com/even-niet ), maar daar komen gevoelens als schaamte en ongemak bij, zeker wanneer je in een team met anderen functioneert. 

Gelukkig is er alle ruimte om dit soort dingen in de gemeente te leren. Briljante quote gisteren van de nieuwe Brazilië-reiziger: “Als je ‘nee’ zegt, wordt je ‘ja’ sterker.” Wow: dat is hoe genade mag werken. Wanneer jij je vrij genoeg voelt om grenzen te stellen, wordt je motivatie binnen die grenzen alleen maar steviger. Andersom: zeg je ‘ja’ terwijl het ‘neeheeee!’ voelt, dan doe je jezelf en anderen geen plezier. Leuk: dit principe werkt niet alleen in de gemeente, maar echt ook gewoon op het werk of thuis :) 

Mooie dag!

Is de reis naar Brazilië in november iets voor jou? Check: Mission Brazilië