Als pappa van een klein meisje word je ineens in onverwachte discussies getrokken. Fopspenen - waarom het wel en niet mag/moet/hoeft. Had ik nog niet eerder over nagedacht. Voor sommige kinderen is het functioneel. Vandaag geen blog over de voors en tegens - zie de ingezonden brieven al komen ;) 

Wel weer zo’n ontdekking: de baby heeft nogal een stevige zuigbehoefte. Die hoort bij het overlevingspakket van het kindje: door vaak en krachtig te zuigen brengt het de melkproductie bij moeder op gang en krijgt zo voldoende voeding. Je snapt het al: ik lig weer te mediteren op de vergelijking tussen ons kleine kindje en onze ontwikkeling in de gemeente. 

Voor mij was tot tien jaar geleden het luisteren naar gezond onderwijs geen dagelijkse praktijk. Ik kreeg zelfs jeuk bij mensen die ‘lekker’ (ja dat!) een ‘preekje luisterden’. Toen ik dankzij het onderwijs in onze gemeente ontdekte dat het gezond is voor mijn ontwikkeling om ook door de week regelmatig te luisteren, begon er iets op gang te komen. ‘Af en toe’ werd ‘regelmatig’ - tenslotte ‘bijna dagelijks’ luisteren. Resultaat? Mijn geloof nam toe - anders gezegd, ik groeide. Kon niet anders, Paulus legt dat al uit in Romeinen 10:17 …door te luisteren komt men tot geloof, en wat men hoort is de verkondiging van Christus. 

Doordat een hele gemeente begon te luisteren, groeiden ook de webshop en de vimeo-bibliotheek, zelfs een app met materiaal kwam beschikbaar. Principe van de zuigbehoefte: de gemeente helpt de productie van goed voedsel op gang komen! 

Luisteren naar herrie uit de wereld? Naar elkaar en wat we van dingen vinden? Naar je eigen wilde gedachten? Kan wel, maar een beetje fopspenen zijn ’t wel. Beter gebruik je je luister-energie voor zaken die écht voedsel opleveren!

Mooie dag vandaag!