Vandaag maak ik lecsó, een populair zomergerecht uit de Oost Europese keuken. In een laagje olie fruit je uien. Wanneer deze mooi glazig zijn, voeg je paprikapoeder, peper en kummel toe. Dan volgen gelijke delen gesneden paprika en tomaat. Na een poosje sudderen vormen deze zomergroenten een perfecte blend die je kunt eten als groente-bij-vlees of (ook een tip voor de restjes de volgende dag!) mengt met ei. Even verwarmen en doorroeren en je hebt een heerlijk licht zomergerecht zonder vlees. 

Zo’n typische associatie-van-een-voorganger, bedacht ik: lecsó is net als de kerk. Al die kleuren en smaken bij elkaar - een prachtige mix. Denk gerust wat breder: Oost Europese koks combineren niet alleen vegetarisch (ahem, daar vinden sommigen namelijk iets van), maar gebruiken lecsó even vrolijk met rundvlees, kip of lam. Zo zien we ook onze kerk: mix-and-match met gelovigen van allerlei kleur en achtergrond. 

Daar is niets engs aan - hoewel het soms spannend kan voelen, al die andere geuren en smaken. Een bekend bijbelleraar, C. S. Lewis, zei iets moois over hoe we als Christenen met deze verschillen mogen omgaan: “eenheid in de essentie, vrijheid in het niet-essentiële en liefde in alle dingen”

Ik kook de lecsó vandaag voor David en Maaike, het mooie stel uit Rotterdam dat komende week naar Amerika vertrekt om daar te studeren aan de Bijbelschool van het Christ For The Nations Institute in Dallas, Texas. Een veelkleurig afscheidsdiner leek ons gepast. 

Wie niet komen eten, zijn aanbiddingsleidster Joanne met haar verloofde Mattias uit onze gemeente in Amersfoort. Zij gaan vanaf augustus een worship-opleiding volgen in Bethel Church in Redding, Californië. Nederlandse flavor aan de Amerikaanse westkust!

Wow, zóveel kleuren en smaken, zoveel van God zelf op allerlei plekken, door Hem kundig samengevoegd in kerken, wereldwijd. Zijn liefde, Zijn grootheid, Zijn schoonheid zichtbaar en tastbaar in de gemeente, Jezus' lichaam hier op aarde. We genieten ervan, dichtbij en veraf! 

Eet smakelijk!