Everyday.jpg

Nu dacht ik vorige week mijn record voor dit jaar gehad te hebben. Niks daarvan: al zondagavond werd gewaarschuwd voor (opnieuw) een zware ochtendspits op maandag. Fijn dat de weermannen en de verkeersvrouwen hun gemeenschappelijke wijsheid combineren en autorijdend, forensend Nederland met tijdige voorspellingen bedienen… 

Nu zijn de meningen over het nut van dit soort profetieën verdeeld. Weinig mensen besluiten immers om dan op maandagochtend maar niet naar hun werk te gaan. Daarom is de veronderstelling, dat bij zo een voorspelling velen nóg eerder op pad gaan om zo de ochtendspits tijdig in te zetten én op te rekken. Raar fenomeen, die files. Voor wie deze blog in een opstopping leest: sterkte - en nu weer op de weg letten! 

Misschien is het met verkeer ook ‘wat je erover gelooft’. Dit weekend mediteerde ik nog even op communicatie. We kennen God als een sprekende God - zo heeft Hij ons naar Zijn beeld als sprekende wezens gemaakt. Juist aan ons spreken, onze tong kent Hij grote macht en kracht toe. 

In het derde hoofdstuk van zijn brief trekt Jacobus behoorlijk van leer over wat de tong kan aanrichten, wanneer een mens dit kleine orgaan niet onder controle heeft. Het komt er écht op aan, hoe je je tong gebruikt, zegt ook Spreuken 18:21. Wanneer je leven spreekt, eet je zélf daarvan de vrucht. Dat is bijzonder. 

Ook jouw tong heeft dus scheppende kracht - helemaal zoals je Vader jou gemaakt heeft. Kun je daarmee een file scheppen? Niet proberen, asjeblieft! Wat wel kan - en kan helpen - is: uitspreken wat jij gelooft over jouw dag, over het ‘verkeer’ waarin jij terecht komt. Of jij nu vooral auto’s op je weg ziet of een gezin om je heen: jij mag spreken over wat je gelooft over jouw weg. Voorspoedig op bestemming, beschermd voor schade onderweg, geen nutteloze afslagen, geen omleidingen: jij mag het zeggen. Spreek leven over je weg - en geniet van de vrucht daarvan! 

Mooie dag!