Voor het schrijven van deze blog ben ik niet geselecteerd op ervaring. Dan had ik waarschijnlijk achterin de rij gestaan. Ik mocht het gaan doen, daar ben ik dankbaar voor. Voor mij, ik heb het al eerder verteld, een nieuwe ervaring. Na in mijn leven talloze bijdragen aan lesboeken en beleidsstukken te hebben geschreven, leer en ontvang ik eke dag (everyday… heel spits!) in het schrijfproces. 

Je zegeviert dankzij een keur van raadgevers, zegt Spreuken 24:6, daarom laat ik me graag inspireren door professionele schrijvers. Mevrouw Pamela Rosen is een zeer ervaren copywriter en deelde haar wijsheid in - je raadt het al - haar eigen blog. 

Eén van haar adviezen raakte me. “Zoek geen goedkeuring van anderen, voordat je echt klaar bent” schrijft ze, “te snel zoeken naar bevestiging is mijn eerste valkuil. Sommige mensen schrijven om aandacht te krijgen (geloof je me niet? Breng vijf minuten door op Twitter). Als jij die eigenschap bij jezelf herkent, ontwikkel dan stalen zelf-discipline. Als je een paragraaf geschreven hebt, waarmee je reuze tevreden bent, wil je die graag met iemand anders delen. Weersta die behoefte: je verliest dan namelijk aandacht voor waarmee je bezig was: schrijven!

Zo, deze mevrouw leert me even een lesje niet-gaan-voor-erkenning-van-mensen. Hiervan afstand doen, helpt ook om te focussen, zegt ze. Behulpzaam ook in andere processen dan ‘schrijven’ of ‘bloggen’!

De grootste erkenning die we ooit konden ontvangen, kwam van Vader God zelf, toen Hij voor JOU koos - en daarvoor Zijn Zoon Jezus gaf. Je leven wordt lichter, wanneer je daarop mediteert - en (daardoor!) niet meer naar mensen kijkt voor goedkeuring. 

Toeval of niet, ook deze week in mijn brievenbus een quote van ps. Brian Houston van Hillsong Church: Jouw behoefte aan erkenning wordt eenvoudig vervuld in Christus. Verwacht die van niets of niemand anders! 

Mooie dag!