Sinterklaas komt er weer aan. Joepie?

Nou, wij willen de sint niet zwart maken. Maar hij kondigt zijn bezoek tegenwoordig zó vroeg van tevoren aan dat niet iedereen er even blij mee is. ;-)

Wat onze dochters goed onthouden hebben, is van tevoren schoentje zetten. Laarzen dus. Onder de elektrische nephaard.

Gesprekje met Amber: “Waarom zet je ‘m daar?” “Omdat daar de kachel is.” “Ja, maar waarom bij de kachel?” “Dat is gezellig!” Even stil. “Dat hoort zo pappa, of wil je dan dat ik ‘m dan op tafel zet?” :-)

Met de schoorsteen heeft het in ieder geval niets meer te maken. De datum is dus ook verschoven. De laarsjes staan er al 3 dagen en de brieven worden per dag steviger van toon. Gisteren moest ‘koodroetsa nu wel écht op schieten’. (Cody’s Roemeense naam is Codruta)

Amber vanochtend in een sprint naar beneden. Daarna stilzwijgend terug naar haar kamer. “Ik kleed me niet aan en ik ga niet naar school. Ik wil éérst een kadootje.” Ik stel me voor dat de Heer denkt: Ik wilde dat Míjn kinderen zo waren! Mijn gunstbewijzen zijn nieuw elke morgen, maar die worden vaak nog niet opgehaald?!

Amber blijkt na 10 minuten voor rede vatbaar. “Je kunt je schoen toch ook niet in de zomer zetten?!” Maar 5 december gaan we niet gaan halen.

Of Piet dit jaar wel zwart mag zijn? Wij hebben een Cavia die wit dropje heet. Dus bij ons thuis zouden we een blanke Piet rustig zwart schminken. Maar om misverstanden te voorkomen, noem je ‘m gewoon witte Piet! Opgelost?!

De boodschap van vandaag: Aan Gods feest verandert sowieso niets!

Klaagliederen 3:22  Genadig is de HEER: wij zijn nog in leven! Zijn ontferming kent geen grenzen. Elke morgen schenkt hij nieuwe weldaden. Veelvuldig blijkt uw trouw!

Tot morgen!