imageAf en toe hebben wij zo’n dag, dat de meiden-hormonen de handen ineen slaan met de geest van onenigheid. Alsof het rode paard uit Openbaringen met een kattenkop op, door het huis galoppeert. En hoewel het mini-mensjes betreft, zijn het geen mini-humeurtjes. ;-)

Amber en Megan vliegen elkaar doelbewust in de haren. In elk woord zitten nagels. Natuurlijk worden pappa of mamma er bij gesleept als scheidsrechter. Met overslaande stem. Of huilend op hoge toon. Want je móet begrijpen hóe gemeen die ander wel niet is geweest!

En er moeten duidelijk maatregelen aan te pas komen. Kies voor mij, tegen die ander! :-)

Heel teleurstellend als je niet meegaat in hun tragedie. Maar soms heb je als ouder nóg een uitdaging. Je houdt niet alleen van allebei, maar regelmatig zit het probleem bij degene die kwam (aan)klagen. Leg dat maar eens uit.

Nu een testje voor ons. In hoeverre zijn wij volwassen in genade en liefde? Als wij ons benadeeld voelen door een ander, lopen wij soms ook rond met een zielig gevoel: ‘Gelukkig is de Heer mijn bescherming’. De bijsmaak: Alsof wij door de Heer ‘gered’ moeten worden van die ander?

Dat zou zijn alsof de Heer voor mij en tegen die ander is? Zou Vader daar intrappen? Het is niet erg als we het zo ervaren. Maar we mogen dit jaar doorgroeien naar volwassenheid.

Net voordat Jezus zegt: ‘Geef, dan zal je gegeven worden; een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat’, reikt Hij de ultieme doelgroep aan: Heb je vijanden lief.

Trouwens, als je broers of zussen in geloof nog als vijanden ziet, dan moet Jezus je inderdaad redden! Van iets in jou zelf. Maar dat mag Vader verder uitleggen. :-)

Tot morgen?