Alweer Everyday nummer 4 en ik heb nog weinig over de jongedames Amber en Megan geschreven. Dat is niet omdat er niets te melden valt. Tijdens de zomer zijn er weer de nodige hilarische situaties of uitspraken geweest.

Megan in de auto: ‘Mamma, wil jij alsjeblieft een ander liedje opzetten?’ 

Cody hoort wat ongeduld in haar stem en vraagt verbaasd: Hoezo?!

Megan bloedserieus: ‘Nou, deze doet pijn aan mijn ogen’.

Amber begint met haar 8 jaar een heel dametje te worden. En hoewel haar boezem beperkt is tot twee witte driehoekjes omdat daar nu eenmaal lapjes stof zitten, mag niemand –behalve pappa en mamma- haar meer zien. Ideaal. Daar kan ze niet vroeg genoeg mee beginnen wat mij betreft. 

Heb jij de Bijbelstudie gemist? Of juist niet, dan wil ik dit voor vandaag op je netvlies zetten. Zijn er gebieden in je leven waar je op zegen zit te wachten? Met andere woorden: Er is nu niets te zien? Dan kun je toch vast gaan juichen en jubelen. Want het goede nieuws is, is dat je toestand tijdelijk is:

2 Corintiers 4:18 Wij richten ons niet op de zichtbare dingen maar op de onzichtbare, want de zichtbare dingen zijn tijdelijk, de onzichtbare eeuwig.

Halleluja! Ik geloof het volbrachte werk van Jezus, maar dat is nog niet zichtbaar? Wat wel zichtbaar is, is de afwezigheid van zegen? Mooi, dat laatste is tijdelijk, dat eerste is eeuwig. Dank U Heer, U werkt het uit!

Nu maar hopen dat het feit dat Amber niemand in haar buurt wil niet tijdelijk is. ;-)

En dat Megans humor en opgeruimde karaktertje eeuwig is.

Tot morgen!