Everyday.jpg

Het evangelie van genade geeft soms best aanleiding tot discussie. Niet alleen onder theologen: ook gewone mensen kunnen elkaar flink bevragen op de inhoud van de boodschap. 

De oorzaak daarvan ligt ongetwijfeld in de kern van genade: genade is onverdiend. Je krijgt iets goeds - en je hebt er niets voor gedaan. Erger nog: je had iets anders verdiend (namelijk straf, in welke vorm dan ook) en dat krijg je niet. Voor mensen die zijn opgegroeid en leven in een systeem van ‘voor-wat-hoort-wat’, is dat lastig te begrijpen. 

In één van de landen waar de afgelopen jaren rond dit evangelie nieuwe gemeentes zijn ontstaan, verscheen deze week een interview op een bekend Christelijk forum. Een theoloog sprak zich uit over de ‘gevaren van hyper-genade’ en waarschuwde de gelovigen voor de gemeentes waar dit evangelie verkondigd wordt.

Paulus legt ons uit, dat we het verhaal van Abraham mogen lezen als een typologie, een beeld van iets wat Jezus later zou komen doen. Sarah is in dat verhaal het beeld van de genade, Abraham het beeld van rechtvaardigheid door geloof.

In Genesis 20 lezen we, dat Sarah wordt opgenomen in de harem van Abimelech - dit overigens dankzij een mini-leugentje van Abraham zelf. Abimelech zorgt ervoor, dat (het beeld van) genade niet meer op haar plek is, aan de hand van (het beeld van) geloof.

Hoe reageert Abraham, wanneer genade ‘geroofd’ wordt? Je leest dat in Genesis 20:17. Hij bad voor degene die genade had ‘weggenomen’. Het resultaat? Genezing voor deze koning en zijn hele huis!

Mooi lesje wandelen in liefde, zelfs wanneer we worden aangevallen op ons geloof. Ja, de boodschap is revolutionair. God houdt echt onvoorstelbaar veel van ons en heeft ons echt een overvloed van genade geschonken. Dat is hyper. Dat is niet te bevatten. We bidden voor iedereen die het lastig vindt dat te geloven en genade ‘wegredeneert’. We bidden en verwachten herstel en vruchtbaarheid, zeker voor onze mede-gelovigen! 

Mooie dag!