Er is een kaper op de kust. Waar veel trouwe lezers van de Everyday wakker worden en als eerste deze blog lezen (geen wet, maar toch een mooie gedachte…), is er nu verwarring. Sommigen ontvangen sinds kort een ander bericht op de vroege ochtend… Concurrentie in de genade???

Gelukkig is ’t allemaal niet zo spannend, het zit als volgt. Het worship team dat binnenkort naar de genade-conferentie in Hongarije vertrekt, ontvangt iedere morgen van hun aanvoerder, Anne-Marie een mail ter voorbereiding op hun reis. Niet dat ik deel uitmaak van het aanbiddingsteam (sommigen heffen nu een dankgebed aan), maar Anne-Marie laat me meelezen. 

Vanmorgen genoot ik dus van een soort van Everyday die ik niet zelf geschreven had. Als dat geen gunst is… Anne-Marie schreef over Deuteronomium 33:12, de zegen over Benjamin. De Heer laat Zijn lieveling bij Zich schuilen. Zijn kind omarmt Hem van vroeg tot laat, het nestelt zich veilig op Zijn rug.

Wij zijn de Benjamin generatie, schreef Anne-Marie. Dat betekent in de eerste plaats, dat Vader een speciaal plekje voor jou heeft. Dicht bij Hem, van vroeg tot laat, in Zijn veiligheid. Vanuit die plek ben je tot alles in staat en kan je vrij genieten van het leven. Elke stap die we zetten (in Hongarije of in Nederland), kent Hij. Hij draagt ons veilig op Zijn rug. Wij mogen iedereen die we tegenkomen meenemen naar die bijzondere plek. 

Ik werd gezegend door haar woorden. Omdat niemand iets mist van wat er op andere plaatsen in de gemeente gebeurt, deel ik ’t ook met jou. ’t Helpt ook om je gedachten te richten: alles wat je doet (in Nederland of daarbuiten) begint vandaag met een diep besef van Vaders liefde voor jou, Zijn bescherming en Zijn rust. 

Mooie dag!