Wanneer je als voorganger bent aangesteld om vooral in andere gemeentes - ‘buiten’ - te bewegen, dan ontmoet je mooie mensen. Eén van die paradijsvogels is een vriend die een groot hart heeft voor daklozen. 

Lange tijd worstelde hij met de kerk: waar vind je nou een gemeente, waarheen je iemand aan wie letterlijk een ‘luchtje’ en een ‘rafeltje’ zit, mee naar toe kunt nemen? Gelukkig heeft hij inmiddels een plek gevonden in een lokale gemeente. Van hem kwam onlangs dit citaat: Wat kan je nu het best vergelijken met de kerk? Het is als de ark van Noach: de stank moet bijna onverdraaglijk zijn, maar als je de tent verlaat, verzuip je. 

Ik moest wel even glimlachen van zijn vergelijking. Wie ooit een olifant of leeuw van dichtbij geroken heeft, weet waarover hij het heeft… :) Toch zegt God: “dit is de plek waar ik de mensen die bij Mij horen, verzamel.” Sterker nog: Hij heeft de kerk bedacht als bruid voor Zijn Zoon. 

Gisteravond was ik op een bruiloft en mediteerde op dit hemelse plan. Bruid en bruidegom zeggen ‘ja’ tegen elkaar en nemen daarmee alles van elkaar in liefde aan. Natuurlijk beginnen we daar niet over op zo’n trouwfeest, maar ook gedragen sokken en onopgeruimde afwas zitten in het pakket. 

God gaat nog verder: Hij verzorgt de bruid van Zijn Zoon, om haar in al haar luister bij zich te nemen, zodat ze zonder vlek of rimpel of iets dergelijks zal zijn, heilig en zuiver (Efeze 5:27). 

Leuk om vandaag te bedenken, wanneer we elkaar ontmoeten. Je buurman en buurvrouw in de dienst: samen met jou bruid van Jezus. Ruik je soms nog een luchtje? Zie je soms nog een rafeltje - bij jezelf of bij een ander? Later Vader die maar weg-verzorgen, Hij voorziet in een perfect bruidspaar! 

Mooie dag!