‘Brand is vuur op een plaats waar het niet hoort,’ leerde ik vroeger. Deze definitie is niet slechts een open deur, maar zegt precies waarom brand zo verwoestend is. Het hoort niet, want vuur laat in zijn verterende effect niets ongemoeid, niets wordt gespaard wanneer de vlammen hun weg banen door alles wat maar enigszins wil branden. Dat maakt brand ook zo angstaanjagend. Wat kun je doen, wanneer de vlammen jouw kant uit komen? 

Dat is de vraag voor tal van gezinnen, inwoners van Israël op dit moment. Met man en macht wordt gewerkt aan het bestrijden van de branden die sinds enkele dagen woeden in het noorden en westen van het land. Israëlische en Palestijnse brandweerlieden werken dag en nacht, verschillende landen stellen blusvliegtuigen ter beschikking. Uit Amerika komt zelfs de grote Boeing 747 supertanker, die enkele jaren geleden bij de branden rond de berg Carmel succesvol werd ingezet. 

Te midden van het geweld van de vlammen, de evacuatie van tienduizenden mensen (stel je eens voor wat een impact dat heeft op een land!), zijn op social media harde commentaren te lezen van mensen die Israël een minder warm hart toedragen. Tegelijkertijd vragen velen zich af, waarom de oorzaken en de effecten van de branden in westerse media niet nader onder de aandacht worden gebracht. 

Los van iedere politieke kleur of voorkeur: dit is een gebeurtenis met enorm effect op een land en een ramp in de levens van de betrokkenen. 

Zullen wij, die Vaders plan met Israël en met Zijn geliefde volk kennen, deze dagen niet anders doen dan redding uitspreken over de bedreigde huizen en woonwijken? Een halt tegen het vuur en bescherming over de inwoners van het land, met de woorden van Jesaja 63: u, HEER, bent onze Vader, van oudsher heet u onze Beschermer.