Everyday.jpg

In mijn werk was het vaak nodig dat ik bij het signaleren van problemen, snel een oplossing bedacht en die ook uitvoerde. Vooral in de spoedeisende zorg kan het soms om minuten of zelfs seconden gaan - en dan is dat een handige eigenschap. 

Het is niet zo handig, wanneer je bij jezelf bemerkt dat de bedenk-stroom lastig uit te schakelen is. Soms - en zeker in drukke tijden - betrap ik mezelf op deze denk-modus. Wat ben ik daar toch goed in: ik heb de oplossing al bedacht, voordat het probleem zich aandient… lekker handig :)

Mijn manier om uit die modus te komen is tweeledig: fysieke beweging (lopen, fietsen) én mediteren. De fysieke beweging helpt me om los te komen van het ‘in mijn hoofd zitten’. Meditatie helpt, om mijn denken over aardse omstandigheden te vervangen door een ‘foto’ van de situatie in de geestelijke wereld. 

Deze week werkte dat wel grappig uit. Tijdens mijn meditatie bedacht ik, hoe God op ons ‘staat te wachten’: ieder moment dat wij ons tot onze hemelse Vader keren, heeft Hij alle tijd en ruimte om ons te ontvangen. 

Nu had ik die avond ook nog wat ‘belangrijke’ en vooral dringende werk-dingetjes te doen. Op dat moment stapten twee goede vrienden ons huis binnen. “Wat zou je nu doen, wanneer tijd en geld geen probleem waren?” bedacht ik, vers uit mijn meditatie. Het antwoord was snel en duidelijk: alles aan de kant, zitten en luisteren naar hun verhaal. 

Kijk: voor mijn hemelse Vader zijn tijd en geld werkelijk geen issue - Hij heeft de eeuwigheid en alles behoort Hem toe. Duidelijk. Dat betekent, dat wanneer ik mij in gebed ‘aan zijn deur’ meld, Hij werkelijk onverdeeld alle aandacht voor me heeft. Hij zet een stoel voor me klaar, nodigt me aan tafel en bedient mij met wat ik nodig heb. 

Van een praktische situatie was ik terug in mijn meditatie. Richt u op wat boven is, niet op wat op aarde is, zegt Paulus in Kolossenzen 3:2. Dat is een keuze: een keuze voor het bovenstebeste leven! 

Mooie dag!