De afgelopen weken las je in de Everyday waardevolle lessen van het afgelopen jaar geschreven door de voorgangers van Jong en Vrij. Vandaag: pastor Jasper van der Kolk.

Een dierbare herinneringen van 2015 is een foto die ik in juni maakte van een Poolse man. Hij stond in een chaos van ladders, afval, gipsplaten en glaswol, en kijkt in de camera met een uitermate verbaasde uitdrukking op zijn gezicht. Hij was mijn aannemer. In mijn appartement dat al lang af had moeten zijn. Zijn verbazing kwam door wat ik hem net had gegeven. 

Mijn aannemer liep serieus te prutsen. Hij schoot niet op, was onbereikbaar, kwam afspraken niet na. Ik was er he-le-maal klaar mee en wilde hard gaan ingrijpen. Mijn scenario’s varieerden van scheldkanonades tot boeteclausules. Toen kwam er weer eens zo’n moment dat de Heer mij liefdevol corrigeerde: “Nee Jasper, dit mag anders gaan." Hmm. Direct dacht ik aan de envelop die ik gekregen had bij Generosity Sunday, twee weken daarvoor. Direct wist ik: die envelop is voor hem. En ook: het bedrag wat daarin zat, mag vermenigvuldigd. Check bij Maartje: volle klik. 

Daar begon mijn hart te piepen: “Maarre, Heer, dit is serieus geld, is het wel verantwoord? Midden in een verbouwing met een beperkt budget? Aan een prutsende Pool? Van wie ik verder niet weet of dit ‘vruchtbare grond is’?” 

Hij antwoordde: “Jasper, zeker is dit de bedoeling, hier is geld namelijk voor. Om te zegenen. Om niet. Als er geen enkele aanleiding voor is.” BAM, daar zat ik, met tranen in mijn ogen. In één keer ervaarde ik het hart van mijn Vader: GENADE - iemand die fors zegent, juist als je oordeel verwacht, als het niet af is, als het rammelt, als je het totaal verprutst hebt. 

Daar stond de Pool, in de chaos, met stress in zijn ogen. Hij verwachtte een donderspeech, maar kreeg een envelop. Met een bijdrage voor een vakantie met zijn gezin dat hij al maanden niet gezien had. Zijn naam is Rafael. Gezegend door zijn Vader.

Op de foto zie ik nu geen Rafael staan - maar mezelf. Door aan hem te geven, heb ik weer eens ervaren hoe concreet, rauw en dichtbij genade voor mij is.

En de verbouwing is inmiddels af, dat ook nog eens.