Je kunt aan de vrucht in je leven zien of je zelf werkt, of dat Hij werkt. Geleefd worden, sterk bewustzijn van ‘niet goed’ en frustratie? Of heerschappij, hoop en tevredenheid?

Het is of de genade die stroomt of je oude leven. Frustratie kan trouwens heel behulpzaam zijn, als je er goed mee omgaat. Als je frustratie steeds bij de Heer inlevert ('Ik snap het niet, doet U het maar') dan sterft je oude gefrustreerde ik en ontvang je in ruil meer genade.

Disclaimer: we liggen allemaal wel eens onder vuur, waarbij de duivel ons wil ontmoedigen. Dat is iets anders dan leren rusten en Hem laten werken, waar we allemaal in groeien.

Ik wil wel rusten, maar wanneer werk ik dan precies?

Die vraag is nog niet optimaal. Als je op je eigen werken vertrouwt, rust je niet. Maar je bent net zo goed niet in de rust, wanneer je op de werken van andere mensen vertrouwt!

Als je van je partner verwacht dat hij/zij jou vervulling geeft, dan ben je afhankelijk van die ander? Als je baas eindelijk jouw genialiteit moet zien en je promotie moet geven, dan zit je op een mens te wachten? Als je genezing verwacht door het diploma van de dokter of door medicijnen, dan zou het door mensenwerk komen?

Check: is je verwachting van de mens en zijn werk of van Jezus en Zijn -volbrachte- werk? Van wie stel jij je –in je hart- afhankelijk bij alles wat je doet, waar je je begeeft en alles waar je gebruik van maakt?

Gaan we dan passief achterover hangen? Nee, als je ogen werkelijk op Jezus gericht zijn, zoals een rank aansluit op de wijnstok, dan zal je vrucht dragen. Met andere woorden. Zijn springlevende Leven stroomt dan juist door je heen! En bang om het fout te doen is op je eigen werk vertrouwen…

Tot morgen!

PS: Heb je moeite met vertrouwen, moeilijke vragen of angst? Kijk Get Ready, deel 2