imageOnze vakantie bevatte wat uitdaginkjes, die Facebook niet verklapte.

Megan werd gestoken door bijen, gillend achterna gezeten door een aap en was bang voor de kinderdieven. Amber kreeg halverwege koorts en moest op bed blijven (ah…). Cody keek wanhopig naar mij, veranderde naar mijn beeld en begon dezelfde symptomen te krijgen. :-)

Toch was de vakantie als geheel super. En door het gedoe heen deed ik een belangrijke ontdekking. Natuurlijk had ik het voorheen te druk. Natuurlijk moet ik meer rusten en wijzer met mijn lijf leren omgaan. Maar nu had ik vakantie en daar werd alles nóg vervelender?!

Ik besefte: Dit is inmiddels niet meer alleen ‘lessen leren’. Het is grotendeels geestelijke strijd. Vanaf dat moment bad ik meer in de Geest. Als ik de gebruikelijke zeurende pijntjes kreeg, ging ik door met genieten in plaats van rust houden.

Aansluitend werd het (natuurlijk) eerst even erger, maar daarna werd ik boven mijn klachten uitgetild. En mijn geliefden ook.

Nu lekker thuis. Niet als een wilde aan de slag. Maar de duivel kan me ook niet meer voor de gek houden door er allerlei ‘leugenachtige symptomen’ bij te gooien. Christus woont in mij. All is well. Geen enkele reden voor zorg of angst.

Zo kun je trouwens herkennen of bepaalde situaties met groei (in wijsheid) te maken hebben of wellicht ook met geestelijke strijd: Als angst een grote factor is. Angst dat je iets ergs hebt, angst dat het achteruit gaat, angst dat je iemand (God?) teleurstelt, angst dat je tekort komt, etc.

Daar zijn vaak geen redenen voor, maar dat is simpelweg gezeur van demonen. Inclusief gevoel en symptomen in je lijf. Verzet je ertegen en het vliegt van je af (Jacobus 4:7).

Tot morgen!