Vandaag valt de dertiende van de maand op een vrijdag. Sommige mensen geloven, dat zo’n dag ongeluk zou brengen - ingewikkeld, want in andere landen is dat juist dinsdag de dertiende… Het getal dertien wordt gezien als het ongeluksgetal. Er is zelfs een officiële naam voor de angst voor dit getal: triskaidekafobie. Sommigen gaan ver in die gekkigheid. In het vliegtuig hoef ik nooit op rij 13 te zitten: de meeste maatschappijen slaan die gewoon over. 

Mijn ervaring met vrijdag de dertiende begon al voor mijn geboorte: mijn lieve ouders zijn op die dag in september 1963 getrouwd. Wat een gezegend huwelijk hebben zij gehad - en wat ben ik blij dat ik in hun huis geboren ben! Toch heette mijn moeder onder haar collega’s lange tijd ‘mevrouw vrijdag-de-dertiende’. Je kunt maar ergens beroemd van zijn :)

 

Vandaag trotseren twee goede vrienden alle beelden over deze dag-datum combinatie. Siebe en Hinriët gaan trouwen. Wat gaan zij een glorieuze toekomst tegemoet. De tekst die ze samen kozen getuigt van die hoop: Ik baan een weg door de woestijn, maak rivieren in de wildernis (Jesaja 43:19)

Bijgeloof, leert de bijbel ons, is ‘zelf een god maken’. Het brengt je in de verlatenheid en dorheid van de woestijn. Door alle verzinsels beland je in de wildernis. Het frisse water van Gods woord brengt je altijd terug bij De Weg die Jezus is. 

Paulus roept in Handelingen 14 de inwoners van Lystra op om wijs te zijn: Wij zijn hier om jullie de Boodschap te brengen, je te overtuigen dat domme god-bijgeloof los te laten en God zelf te omarmen, de levende God. Wij maken God niet, Hij maakt ons en alles wat je om je heen ziet (naar The Message)

God omarmen - da’s geloof. Hij geeft jou Zijn hug vandaag!